ΠΟΙΟΥΣ ΘΕΤΕΙ ΕΚΤΟΣ ΝΔ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ...

Θα ακούσατε τον Σαμαρά να μιλά από τη Χαλκίδα για "αυτοκάθαρση" στη ΝΔ. Το ερώτημα είναι, τί εννοεί; Και σε ποιούς αναφέρεται;
Εννοεί ότι σύντομα θα θέσει εκτός κόμματος πρόσωπα που τραυμάτισαν την εικόνα του και προκάλεσαν την κοινή γνώμη. Δηλαδή, Βουλγαράκη, Παυλίδη, Δούκα. Ισως και άλλους. Ο αρχηγός της ΝΔ βλέπει να αποτυπώνεται στα γκάλοπ η οργή του κόσμου και έχει αποφασίσει να ξεκαθαρίσει τη σχέση με το παρελθόν. Και το παρελθόν εκπροσωπείται...


...από πρόσωπα που δεν βρίσκονται στη Βουλή, αλλά εννοούν να υπενθυμίζουν συχνά την παρουσία τους. Ο Βουλγαράκης, για παράδειγμα, εμφανίστηκε σήμερα για λίγα λεπτά στο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ, ενώ ο Δούκας δίνει διαρκώς συνεντεύξεις και παρουσιάζεται ως ο πολιτικός που είχε προειδοποιήσει για την οικονομική καταστροφή που ερχόταν. Και μόνο η εικόνα τους δίνει στους πολίτες τη δυνατότητα να ταυτίζουν τη σημερινή ΝΔ με τη χθεσινή.

veto300.blogspot.com
Περισσότερα...

Αρκετά πληρώνουμε σε μισθούς και συντάξεις βουλευτών, εφαρμόστε και εσείς τον ΔΕΚΑ-λογο του Πολίτη

Το Σύνταγμα λέει ότι η χώρα μας μπορεί να έχει 200 με 300 βουλευτές... ας μείνουν λοιπόν οι 200... Να μειωθεί η χρηματοδότηση των κομμάτων... Μετά τα τελευταία οικονομικά μέτρα...για να δούμε, θα πάει κανένας φυλακή;
Ή ο "κανένας πάλι θα είναι κανένας";
Γι αυτόν δεν πήρανε τα μέτρα; ...κάποιος λοιπόν έφταιξε... και όλοι εμείς οι πολίτες καλούμαστε να πληρώσουμε;

Η ευκαιρία αυτή που δόθηκε στον Γιώργο Παπανδρέου είναι Μοναδική για πρωθυπουργό αυτής της χώρας. Αυτά τα μέτρα δεν θα μπορούσε να τα περάσει ούτε επαναστατική κυβέρνηση.

Συμφωνούμε λοιπόν...
Αναγκαία τα "φορομπηχτικά μέτρα" , αλλά αυτοί ακόμα παίρνουν bonus και επιδόματα; Αν θέλουν λοιπόν να τους πάρει ο κόσμος στα σοβαρά πρέπει να:
1. Επιστρέψουν τα βουλευτικά αυτοκίνητα πίσω στο κράτος να μειώσουν τα έξοδά τους. Αν έγιναν βουλευτές για την λιμουζίνα να παραιτηθούν, και να πάνε στο σπίτι τους.

2. Μειώσουν τον μισθό τους (Η πολιτική είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα).

3. Κόψουν πρώτοι: "Δώρα" και επιδόματα μέχρι το τέλος του 2011 (‘Άλλωστε παίρνουν αρκετά σαν βασικό μισθό, οπότε δεν τίθεται θέμα επιβίωσης).

4. Καταργήσουν την βουλευτική τους ασυλία και να συναινέσουν στην διαλεύκανση της αλήθειας. Έλεγχος όλων των σκανδάλων από το 1980 μέχρι και σήμερα (συμπεριλαμβανομένων και όλων των πρώην υπουργών, μεγαλοεπιχειρηματιών, μεγαλοεργολάβων, διοικήσεων ΔΕΚΟ, Σωμάτων Ασφαλείας, κλπ. του παρελθόντος ακόμα και εάν δεν είναι ενεργοί σήμερα).

5. Καταργήσουν τον ιδιοτελή νόμο της παραγραφής των αδικημάτων τους και να επιτρέψουν το "άνοιγμα " παλιών υποθέσεων κατάχρησης Δημοσίου πλούτου".

6. Καταργήσουν τυχόν νόμο, εάν υπάρχει, περί νόμιμης και ηθικής προμήθειας των υπουργών για διαγωνισμούς Δημοσίου.

7. Ενεργοποιήσουν τον ανενεργό νόμο περί Έλεγχου " ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ" σε όλους τους βουλευτές καθώς και στα συγγενικά τους πρόσωπα Α’ βαθμού.

8. Δημοσιεύσουν την σημερινή πραγματική τους περιουσιακή κατάσταση και να μας αιτιολογούν κάθε εξάμηνο για τυχόν αλλαγές, καθώς επίσης πώς την απόχτησαν μέχρι σήμερα.

9. Νομοθετήσουν άμεσα την δήμευση μέρους της περιουσίας τους (στο ταμείο Πετσάλνικου) όλων όσων αποδειχτεί ότι έκλεψαν το κράτος (πολιτικών και ΜΗ). 10. Καταργήσουν την μονιμότητα στο δημόσιο και να επαναφέρουν το θεσμό των Ελεγκτών Δημοσίας Διοίκησης.

Για να δούμε τότε, πόσο σοβαρά έχει πάρει αυτή η κυβέρνηση την απόφαση να σώσει την χώρα μας και να δημιουργήσει κράτος δικαίου;
Αρκετά μας έχουν ρεζιλέψει διεθνώς όλοι τους μέχρι τώρα.
Πιάσαμε πάτο και σε λίγο βουλιάζουμε στον βούρκο!
Τα 4,8 δις δεν είναι αρκετά ούτε για οδοντογλυφίδες σε 300+ δις χρέος.


stoxasmos-politikh.blogspot.com
Περισσότερα...

Δυστυχώς ως λαός ΔΕΝ έχουμε πολλές επιλογές, αλλά ... Θέλουμε έμπρακτα αποτελέσματα ...έμπρακτα και αποτελεσματικά

Ο σημερινός σχολιασμός του ΠΑΣΟΚ έχει μία τίμια και ειλικρινή θεώρηση της κατάστασης για τα σκληρά και αναγκαία μέτρα, αλλά και πολλά "αλλά"...

Οι πολίτες που υποστήριξαν και ψήφισαν ΠΑΣΟΚ τα βλέπουν και αυτοί έτσι, αλλά με μία επιπλέον πίκρα και χωρίς δυστυχώς ελπίδα...

Νοιώθουν και νοιώθουμε όλοι εμείς οι πολίτες ότι κάποιος μας εμπαίζει. Νοιώθουμε όλοι εμείς ότι ξεγελάσαμε εαυτούς και αλλήλους. Νοιώθουμε ενοχές για τους αγώνες μας που έσβησαν μέσα σε πέντε μήνες την ελπίδα για μια καλύτερη και δίκαιη κοινωνία.

Το ότι ο καθένας από εμάς...ίσως ΔΕΝ μπορεί να αντιληφθεί τις προφανέστερες ή έστω ενδεχόμενες πιέσεις που υφίσταται η ηγετική ομάδα της κυβέρνησης, αυτό είναι σωστό, αλλά την πικρία της κοινωνίας τη γευόμαστε με σκυμμένο το κεφάλι.
Νοιώθουμε ότι εξαπατήσαμε τη κοινωνία που πίστεψε στην εναλλακτική λύση του ΠΑΣΟΚ και όλοι εμείς που τους υποσχεθήκαμε να πάμε όλοι μαζί σε ένα καλύτερο αύριο, από αυτό που η προηγούμενη κυβέρνηση μας αρνιόταν πεισματικά και επέμενε να πάρει και αυτή τα σημερινά μέτρα.

Εμείς λέγαμε και πιστέψαμε ότι "λεφτά υπάρχουν"και ότι θα μπορέσουμε να φτιάξουμε το κράτος πρόνοια με αξιοκρατία, ισονομία και ισοπολιτεία, ένα κράτος δικαίου για έναν περήφανο πολίτη.
Πιστέψαμε όλοι εμείς σε έναν αρχηγό που ήθελε να ξεπεράσει τον αείμνηστο πατέρα του και να δώσει και το δικό του "λιθαράκι" στη συνέχεια της προσφοράς του στο κίνημα και να εξιλεωθούμε με μία άλλη πολιτική από αυτή της περιόδου Σημίτη. Δυστυχώς σήμερα τα "άλλα" "αλλά" μας τρομάζουν και μας πικραίνουν...

Δυστυχώς ως λαός ΔΕΝ έχουμε πολλές επιλογές και θα πληρώσουμε για άλλους όπως κάναμε πάντοτε...αλλά: Θέλουμε έμπρακτα αποτελέσματα...έμπρακτα και αποτελεσματικά. Να μάθουμε την πάσαν αλήθεια.
Δικαιούμαστε να μάθουμε και να δούμε επιτέλους κάποιους επίορκους ανεύθυνο-υπεύθυνους να τιμωρούνται. Θέλουμε να ξέρουμε πώς και ποιοι διαχειρίζονται τα χρήματά μας. Θέλουμε να μάθουμε ποιοι τα τελευταία 35 χρόνια διέψευσαν τους αγώνες του λαού για την μεταπολίτευση και για μια δίκαιη δημοκρατία και πλούτισαν εις βάρος όλων εμάς των ΜΗ προνομιούχων.

Θέλουμε όλα αυτά τα "αλλά" να ξεκαθαρίσουν το βρώμικο τοπίο των αρπαχτικών...

Νάσος-stoxasmos-politikh.blogspot.com
Περισσότερα...

κ. Πρωθυπουργέ κατάργησε τις εκατοντάδες επιτροπές αργόσχολων...

Αν θέλει ο κ. Παπανδρέου να αποδείξει ότι είναι αποφασισμένος να περικόψει τις σπατάλες του δημοσίου, δεν έχει παρά να καταργήσει τις εκατοντάδες επιτροπές αργόσχολων που έχουν καθίσει στο σβέρκο μας με αυτοκρατορικούς μισθούς και οι οποίες παράγουν ανύπαρκτο έργο. Να βγάλει στην φόρα όλα τα χρήματα που δόθηκαν σε μη κυβερνητικές οργανώσεις και να σταματήσει αυτή τη γάγγραινα.

Αν θέλει ο κ. Παπανδρέου μπορεί να κερδίσει τις εντυπώσεις... Είναι άγνωστο πόσες ακριβώς επιτροπές λειτουργούν αυτή τη στιγμή συνολικά στα υπουργεία.
Τι ακριβώς κάνουν και τι έργο έχουν μέχρι σήμερα προσφέρει. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι συμμετέχουν σε αυτές ευυπόληπτα μέλη της ελληνικής κοινωνίας, τα οποία αμείβονται πλουσιοπάροχα και πολλοί απ’ αυτούς έχουν γραμματέα, αυτοκίνητο και οδηγό.

Η μεγαλύτερη, πάντως, φάμπρικα που έχει ανοίξει τα τελευταία χρόνια είναι αυτή με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις.
Επιδοτήσεις εκατομμυρίων ευρώ δόθηκαν με αδιαφανή κριτήρια σε οργανώσεις που απ’ ό,τι φαίνεται δημιουργήθηκαν γι΄ αυτόν ακριβώς το λόγο. Με άλλα λόγια, για να λέμε τα πράγματα ξεκάθαρα, υπήρξαν μη κυβερνητικές οργανώσεις που λειτούργησαν ως μεγάλα πλυντήρια των κομμάτων!

Η υπόθεση Ζαχόπουλου έφερε το θέμα στην επιφάνεια, αλλά δεν έχει γίνει ακόμη μία έρευνα σε βάθος για να μάθουμε τι ακριβώς έχει συμβεί. Πόσες οργανώσεις πήραν χρήματα, ποιοι... τις είχαν δημιουργήσει και που ακριβώς ξόδεψαν τα εκατομμύρια που εισέρρευσαν στα ταμεία τους.
Όταν μιλάμε για το σπάταλο δημόσιο, δεν πρέπει τη συζήτηση αυτή να την περιορίζουμε μόνο στους υπεράριθμους υπαλλήλους και στα εξωφρενικά επιδόματα που έχουν δοθεί σε κάποιες κατηγορίες εργαζομένων.

Το κράτος υπήρξε για πολλές δεκαετίες ο γλυκός πατερούλης που ανέλαβε να αποκαταστήσει επαγγελματικά πλήθος κομματικών στελεχών, τα οποία θα έπρεπε κανονικά να πληρώνονται από τα ίδια τα κόμματα για τις υπηρεσίες που τους πρόσφεραν και όχι από το κράτος.
Ηταν με άλλα λόγια ένας κοινωνικός μισθός προς μία στρατιά στελεχών που κατά τα άλλα ήταν δήθεν άμισθοι υπηρέτες των κομμάτων τους και κοινωνικοί αγωνιστές.
Ψέματα! Δουλεύανε για το κόμμα και το κόμμα τους εξασφάλισε αργομισθίες στο δημόσιο. Είναι δύο θέματα φωτιά.
Δύο μοναδικές ευκαιρίες για τον κ. Παπανδρέου, για να αποδείξει προς κάθε κατεύθυνση ότι έχει την θέληση να προχωρήσει και να οικοδομήσει μία άλλη Ελλάδα.

Διότι η Ελλάδα που γνωρίσαμε, η Ελλάδα της ρεμούλας και της απάτης, έχει χρεοκοπήσει...


apneagr.blogspot.com/
Περισσότερα...

ΚΡΗΤΗ: Οι πρυτάνεις στην επικαιρότητα.

Για κάποιο περίεργο λόγο, εδώ και μερικά χρόνια τα ΑΕΙ της Κρήτης -και ειδικά οι σημερινοί πρυτάνεις τους, τόσο στα Χανιά όσο και στο Ηράκλειο- βρίσκονται συνεχώς στην επικαιρότητα.
Οχι λόγω των αναμφίβολων επιτυχιών τους στον τομέα της έρευνας και της διδασκαλίας, αλλά με αφορμές οικονομικές υποθέσεις, ακατανόητες για ακαδημαϊκούς δασκάλους συμπεριφορές κι αδικαιολόγητες προσφυγές σε αστυνομικές συνδρομές για την αντιμετώπιση φοιτητικών εκδηλώσεων.

Τόσο ο κ. Παλήκαρης όσο και ο κ. Γρυσπολάκης, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, απασχολούν συνεχώς τα (τοπικά και μη) ΜΜΕ. Ειδικά στα Χανιά...

...που το κλίμα των τελευταίων χρόνων ανέδειξε και τις πολλές και κατά συρροή φασιστικές επιθέσεις σε διάφορες συλλογικότητες και ενώ οι πρώτοι που θα έπρεπε να βγουν να καταδικάσουν τέτοια φαινόμενα είναι οι δάσκαλοι κάθε βαθμίδας, αυτό δεν συνέβη! Αντίθετα, ο πρύτανης κ. Γρυσπολάκης ασχολήθηκε υπερβολικά με την προβλεπόμενη από το νόμο Γιαννάκου συρρίκνωση του ασύλου, υιοθετώντας μάλιστα ακόμα και σκόπιμες «πληροφορίες» για την τέλεση παραβατικών πράξεων σε άλλο ΑΕΙ (τις οποίες αμέσως μετά ανασκεύασε).

Το τελευταίο προσφιλές έργο του κ. Γρυσπολάκη, που πυροδότησε μάλιστα μια ολιγοήμερη κατάληψη της Πρυτανείας, ήταν η απομάκρυνση των φοιτητών από το πολιτιστικό και ζωντανό στέκι τους, το κληροδότημα Παπαδοπέτρου.
Με τη βοήθεια των ΜΑΤ, μέσα στα Χριστούγεννα, η ακαδημαϊκή ηγεσία εν μέσω φασιστικών επιθέσεων σε στέκια, συναγωγές αλλά και μεμονωμένους φοιτητές, ανέκτησε το «θερινό ανάκτορο».
Ενώ φυσικά είναι εντελώς ασύνδετα όλα αυτά τα γεγονότα, δεν μπορεί ένας ευαίσθητος ακαδημαϊκός δάσκαλος- και δη πρύτανης- να μην αντιλαμβάνεται ότι -ακόμα και για καθαρά συγκυριακούς, αλλά κυρίως παιδευτικούς, λόγους- όταν μιλούν κάπου τα λοστάρια και οι σιδερογροθιές δεν είναι σκόπιμο ταυτόχρονα να καταργεί με απόφασή του χώρους όπου επικρατούν ο διάλογος, η πολιτιστική έκφραση αλλά κυρίως η αλληλεγγύη. Το Μέγαρο Ιωσήφ Παπαδοπέτρου είναι δωρεά μιας παλιάς ισχυρής σφακιανής οικογένειας προς το Πολυτεχνείο Κρήτης (Π.Κ.).

Μάλιστα, μεταξύ των όρων της δωρεάς ήταν και η οικονομική ενίσχυση Σφακιανών φοιτητών όχι με βάση τη βαθμολογία τους, όπως κακώς είχε ερμηνευτεί από τις αρχές του ιδρύματος, αλλά με βάση την καταγωγή τους. Η Οικονομική Επιθεώρηση Κρήτης, το 2002, με έκθεσή της σημείωνε τις σοβαρές παρατυπίες στη διαχείριση του κληροδοτήματος από την τότε διοίκηση του Π.Κ. κατά το διάστημα 1998 με 2001.
Κατά το μεγαλύτερο μέρος αυτής της περιόδου, ο κ. Γρυσπολάκης ήταν αντιπρύτανης οικονομικού προγραμματισμού και ανάπτυξης, πρόεδρος της Επιτροπής Ερευνών και πρόεδρος του Δ.Σ. της Εταιρείας Αξιοποίησης της Περιουσίας και Διοίκησης του Τεχνολογικού Πάρκου του Πολυτεχνείου Κρήτης. Καθ' ύλην αρμόδιος, δηλαδή, και τουλάχιστον ενήμερος για τις σοβαρές παρατηρήσεις της Επιθεώρησης, ο σημερινός πρύτανης.

Η Οικονομική Επιθεώρηση, μάλιστα, θεώρησε παράνομη την εισροή στα κονδύλια της παραπάνω εταιρείας του Πολυτεχνείου, των εσόδων από το κληροδότημα Παπαδοπέτρου, σύμφωνα πάντα με τους όρους δωρεάς. Εγκαλούσε τη διοίκηση ακόμα και για πλήρη ανυπαρξία ισολογισμών.

Στις αρμοδιότητες αυτής της εταιρείας του Π.Κ. περιλαμβάνονται, εκτός από την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Πολυτεχνείου (που είναι σημαντική και σε επίπεδο εκμετάλλευσης κτιρίων και κληροδοτημάτων), η διαχείριση των 3 κυλικείων του ιδρύματος και μέχρι πριν από λίγες ημέρες (μέχρι που σβήστηκε από την ιστοσελίδα, όπως καταγγέλλουν φοιτητές) η ενίσχυση των φοιτητικών ομάδων, όπως αυτές που είχαν καταλάβει το κτίριο.

Το 2003, το κτίριο που είχαν νοικιάσει προηγουμένως τα ΙΕΚ ΖΗΤΑ παραδόθηκε στο Π.Κ. με στόχο να αξιοποιηθεί για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Η Πρυτανεία ισχυρίζεται ότι βασικό της μέλημα ήταν η συντήρηση και ανάδειξη του κτιρίου, ώστε να αξιοποιηθεί για το «καλό» των φοιτητών, και πιο συγκεκριμένα για τη στέγαση εκθεσιακού χώρου έργων των φοιτητών της Αρχιτεκτονικής Σχολής και κάποιων εργαστηρίων.
Από τα τέλη του Οκτώβρη του 2003 μέχρι και το καλοκαίρι του 2006, οπότε και έγινε η κατάληψη του κτιρίου, μεσολάβησαν σχεδόν τρία χρόνια. Ενώ λοιπόν το διάστημα αυτό ήταν παραπάνω από αρκετό για να πραγματοποιηθούν τα σχέδια της Πρυτανείας (άλλωστε η εργολαβία ανακαίνισης ύψους 300.000 ― που έχει ανατεθεί πρόσφατα από το Π.Κ. στην TRIAS ΔΟΜΙΚΗ Γ.Κ. Παπαδάκης - Ε.Θ. Ζυμβραγουδάκης Ο.Ε. έχει χρονικό όριο υλοποίησης τρεις μήνες), δεν έγινε απολύτως τίποτα.

Ο Σύλλογος Φοιτητών Πολυτεχνείου Κρήτης, μη έχοντας κάποιο χώρο στο κέντρο της πόλης για να μπορεί να εκφραστεί πολιτικά και πολιτιστικά, ζήτησε επανειλημμένα από τη διοίκηση του Πολυτεχνείου την εκμετάλλευση του κτιρίου για την ικανοποίηση αυτών των αναγκών. Ωστόσο το αίτημα αυτό δεν λήφθηκε ποτέ υπόψη, με αποτέλεσμα οι φοιτητές στο πλαίσιο των πανελλαδικών κινητοποιήσεων ενάντια στον τότε νέο Νόμο Πλαίσιο για την Παιδεία να προχωρήσουν στην κατάληψη του κτιρίου τον Ιούνιο του 2006.
Ξεκίνησε λοιπόν η προσπάθεια για την ανακαίνιση του κτιρίου, με έξοδα και εργασίες των ίδιων των φοιτητών και μάλιστα από τον Μάρτη του 2009 δόθηκε μια νέα πνοή στο εσωτερικό του.
Ετσι υπήρξε δυνατότητα για τη δημιουργία νέων πολιτικών και πολιτιστικών ομάδων, σε έναν χώρο «που φέρνει σε επαφή τόσο τους φοιτητές μεταξύ τους όσο και τους φοιτητές με τη χανιώτικη κοινωνία» λένε οι φοιτητές που ανέλαβαν την αυτοδιαχείριση του χώρου. Τον διαμόρφωσαν σε μια πολιτιστική λέσχη με διάφορες δραστηριότητες: από συναυλίες και θεατρικές πρόβες μέχρι εκδηλώσεις συμπαράστασης και αλληλεγγύης. Οπως ήταν δε, φυσικό, στις περιόδους φοιτητικών κινητοποιήσεων η λέσχη υπήρξε και κέντρο πληροφόρησης και συντονισμού.
Ισως αυτό να ήταν και η βασική αφορμή για την «ανακατάληψη» του κτιρίου από την αστυνομία, με τη σύμφωνη γνώμη της Πρυτανείας. Πολλές αντιδράσεις υπήρξαν για την εξωτερική εμφάνιση του κτιρίου, κάτι που σύμφωνα με την άποψη των φοιτητών ήταν ευθύνη της Πρυτανείας και όχι του Συλλόγου των Φοιτητών.

Ο Σύλλογος Φοιτητών δεν θα διαφωνούσε, όπως τονίζει σε ανακοίνωσή του, σε μια ανακατασκευή του χώρου, αν η απόφαση ήταν θετική προς τα αιτήματά του. Είναι σκόπιμο εδώ, και άσχετα με την ορθότητα ή όχι της μεθόδου κατάληψης ενός κτιρίου από φοιτητές, έστω και με πολύ καλές προθέσεις, να σταθούμε σε μερικά σημεία της «ανακατάληψης», που σίγουρα δεν τιμούν την ιδιότητα του δασκάλου:
-Πρώτον, οι φωτογραφίες του εσωτερικού χώρου που παρουσίασε η Πρυτανεία ήταν πριν από τη διαμόρφωσή του από τους φοιτητές, όπως αποδεικνύεται από φωτογραφικό υλικό, και εδώ δυστυχώς κρίνονται οι σκοπιμότητες ενός τέτοιου «λάθους».
-Δεύτερον, τα πράγματα που είχαν εκεί οι φοιτητές καταληψίες κατασχέθηκαν ή καταστράφηκαν από τις αστυνομικές δυνάμεις που μπήκαν στο κτίριο. Ενώ η ίδια η Πρυτανεία είχε κατηγορήσει τους καταληψίες για παρόμοιες ενέργειες, επέτρεψε στις δυνάμεις ανακατάληψης να κάνουν τα ίδια και χειρότερα. Το αποδεικνύουν οι καταστροφές των αντικειμένων των φοιτητών.
-Τρίτον και σημαντικότερον: όταν τουλάχιστον τρεις πολιτιστικές ομάδες του Πολυτεχνείου, με συνολικό αριθμό 87 μελών-φοιτητών αλλά και πολλών άλλων, εκτιμούν ότι μέσα σε αυτό το έως τότε εγκαταλειμμένο κτίριο έχουν τη δυνατότητα να εκφράζονται και να δημιουργούν είναι κρίμα οι ίδιοι τους οι δάσκαλοι να τους φιμώνουν, αρπάζοντας το χώρο τους για μια άλλου τύπου ελεγχόμενη αξιοποίηση.

Τουλάχιστον αυτά τα τρία σημεία, λοιπόν, δεν μπορούν να αποτελούν μέρος μιας εκπαιδευτικής διαδικασίας, πολύ περισσότερο δε όταν η συγκεκριμένη διοικούσα ακαδημαϊκή κοινότητα αντιδρά τόσο χλιαρά σε κρατικές και παρακρατικές βιαιότητες, που απειλούν όχι μόνο την ελευθερία αλλά και τη σωματική ακεραιότητα φοιτητών και πολιτών.



''enet.gr''
Περισσότερα...

Η Μενεγάκη, ο Καψής, τα Καψούρια & ο Μαρκήσιος De Sade

Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης
“Λαός, είναι η ευτελής τάξη, η εγκατεσπαρμένη στη γη όπως η ακαθαρσία της φύσης, που δεν είναι σε θέση να ζήσει παρά μόνον με τον ιδρώτα του προσώπου της” Marquis De Sade:Histoire de Justine, τόμος IV O διευθυντής της Monde Diplomatique, Ignacio Ramonet, έγραφε πριν χρόνια «οι εταιρείες που κυριαρχούν στο χώρο των ΜΜΕ, «επιβάλλουν σκόπιμα ένα σύντομο, απλοϊκό και συναισθηματικό λόγο χωρίς ουσία, για να κρατούν τους πελάτες-καταναλωτές σε μία διαρκή παιδικότητα».

Mε τα παιδιά, τουλάχιστον μέχρι να ωριμάσουν, κάνεις ότι θέλεις. Δεν υπάρχει κανείς σήμερα που να αμφισβητεί τη δύναμη της τηλεόρασης σε ότι αφορά αξίες, στάσεις και συμπεριφορές, όπου ο απλοϊκός και δίχως εμβάθυνση λόγος, οδηγεί αναπόφευκτα στην αφέλεια και στην αποπολιτικοποίηση.
Αποπολιτικοποίηση της πολιτικής, σημαίνει, δημιουργία συλλογικής συνείδησης πολιτών, οι οποίοι δεν γνωρίζουν πώς να προσδιορίσουν οι ίδιοι τις ανάγκες τους και το χειρότερο, δεν γνωρίζουν πως αυτές .........προσδιορίζονται από άλλους και συγκεκριμένα από τα ΜΜΕ. Αποπολιτικοποίηση της πολιτικής σημαίνει, καθιέρωση τέτοιων πρακτικών παρουσίασης των ειδήσεων, οι οποίες κάνουν αόρατη την επίδραση της ιδεολογίας εκείνων που προωθούν. τα δικά τους συμφέροντα με τέτοιο τρόπο, ώστε παράλληλα να κρύβουν τις πολιτικές αλληλεξαρτήσεις, τα πραγματικά συμφέροντα και τις ιδεολογικές αφετηρίες αυτής της δύναμής τους.

‘ Κομπλεξικοί και ημιμαθείς «δημοσιογράφοι», που δίχως τον μπαμπά δεν θα έβρισκαν δουλειά ούτε σαν «κοράκια», χρησιμοποιούν δημόσιες συχνότητες, μπαίνουν απρόσκλητοι μέχρι και στα υπνοδωμάτιά μας για να μας ευνουχίσουν πνευματικά και ψυχικά, διαλαλώντας ευθαρσώς σε φορέα εκπροσώπησης εργαζομένων « δεν σας δείχνουμε γιατί έτσι γουστάρουμε».

Μεγαλωμένοι με την αντίληψη ότι «ο λαουτζίκος πρέπει να καταλάβει ότι ο ίδιος είναι η κύρια αιτία της δυστυχίας του και πως οι φτωχοί είναι από το μυαλό τους φτωχοί», κάνουν το παν για να υιοθετηθεί αυτή η αντίληψη ακόμη και από τον ίδιο τον λεγόμενο λαουτζίκο.

Πιστοί στο δόγμα ότι, «είδηση είναι ότι συμφέρει τα αφεντικά μου», κάνουν πρώτη είδηση το διαζύγιο της Μενεγάκη ή δίνουν τον λόγο σε «ειδήμονες», οπαδούς του Φιλελεύθερου Οικονομολόγου του 19ου αιώνα, του Molinari και της αδερφής ψυχής, του Μαρκήσιου ντε Σαντ.
Ο πρώτος έγραφε: «Από οικονομική άποψη, οι εργάτες πρέπει να θεωρούνται σαν πραγματικές μηχανές, που προσφέρουν μια ορισμένη ποσότητα παραγωγικών δυνάμεων κι απαιτούν, σαν αντάλλαγμα, ορισμένα έξοδα συντήρησης (όπως το αυτοκίνητο λάδια), για να μπορούν να λειτουργούν με κανονικό και συνεχή ρυθμό». Ο δεύτερος, ο Ντε Σαντ, πιο προχωρημένος, έγραφε: «
Το θηρίο που λέγεται λαός χρειάζεται σιδερένια καθοδήγηση. Θα χαθείτε αν το αφήσετε να συνειδητοποιήσει τη δύναμή του.
Ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί η αναρχία είναι η έκδοση πιο αυστηρών νόμων, η αποφυγή της διαφώτισης του λαού και η αυστηρή χειραφέτηση του τύπου… Όταν λέω λαό εννοώ την ευτελή και διεφθαρμένη τάξη που , εγκατεσπαρμένη στη γη όπως η ακαθαρσία της φύσης, δεν είναι σε θέση να ζήσει παρά μόνον με τον ιδρώτα του προσώπου της…».

Η μόνη διαφορά κάποιων τέτοιων κυριών δημοσιογράφων από τους Molinari και Sade, είναι η έλλειψη θάρρους.
Δεν έχουν το θάρρος να πουν ανοιχτά αυτά που πιστεύουν αλλά τα αφήνουν να διαχέονται μέσα από τα κόπρανα άλλων. Τούτες τις μέρες της κρίσης και όσο αυτή θα οξύνεται, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, ότι οι κρουνοί των οχετών τους θα ανοίγονται ολοένα και περισσότερο.
Το πιο τρομαχτικό απ΄ όλα όμως είναι το γεγονός ότι έχουν βρει πολλούς οπαδούς των θέσεών τους ακόμη και μέσα στους ανέργους, γι αυτό και τους πληρώνουμε άλλωστε!

Το λεγόμενο Λούμπεν προλεταριάτο, είναι έτσι κι αλλιώς με το μέρος τους και το γνωρίζουν. Είναι οι εφεδρείες τους, που σε μια επικείμενη κοινωνική αναταραχή, θα πρέπει να καθαρίσουν τη γη από τις «ακαθαρσίες της φύσης, που ζουν μόνον με τον ιδρώτα του προσώπου τους, όπως η Κούνεβα».

kafeneio-gr.blogspot.com

Περισσότερα...